OSTEOMED | Osteopatia, fizjoterapia, leczenie specjalistyczne

tel 799 099 982

Terapia NDT-Bobath

Terapia NDT-Bobath znana jest również jako neurorozwojowa metoda rehabilitacji niemowląt i dzieci. Znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń mózgowo-ruchowych, dysfunkcji w integracji sensorycznej i chorób o podłożu genetycznym. Zasadniczym celem metody NDT-Bobath jest osiągnięcie pożądanej reakcji motorycznej i utrwalenie poprawnych wzorców ruchowych dzięki precyzyjnym technikom stymulującym. Ideę tej koncepcji oddaje w pełni motto małżeństwa Bobathów: „Nie uczymy ruchów, ale czynimy, by były one możliwe”. Terapia NDT-Bobath polega na wnikliwej diagnostyce struktur ciała, rozluźnieniu tkanek ograniczających ruch oraz zwiększeniu potencjału motorycznego dziecka. W metodzie tej stosuje się więc techniki normalizacji napięcia mięśniowego, techniki sprzyjające aktywizacji mięśni i utrwalaniu prawidłowych wzorców ruchowych, jak również działania stymulujące czucie powierzchniowe i propriocepcję. Priorytetem terapeuty jest bowiem kształcenie nowych umiejętności oraz motywowanie małego pacjenta do ich wykorzystywania w codziennym funkcjonowaniu.

Usprawnianie neurorozwojowe bywa z powodzeniem stosowane zwłaszcza u niemowląt i młodszych dzieci. Sprzyja temu niewątpliwie ustalony rytm ich dnia, który pozwala rodzicom na kontynuację ćwiczeń podczas czynności pielęgnacyjnych czy zabawy.

WARTO WIEDZIEĆ

Za prekursorów metody uznaje się fizjoterapeutkę i lekarza neurologa – Bertę i Karela Bobathów. W latach 40. XX wieku, podczas pracy z pacjentami po udarze, Berta odkryła, że każdemu wzorcowi odruchowemu odpowiada modyfikowalny układ posturalny. Dekadę później rewizję tej koncepcji przeprowadziły Elisabeth Kong i Mary Quinton, określając ją mianem „usprawnienia neurorozwojowego” (z ang. NeuroDevelopmental Treatment – NDT).

Terapię NDT-Bobath uznaje się za bezpieczną metodę usprawniania neurorozwojowego. Może być więc prowadzona już od pierwszych dni życia, nawet u noworodków z grupy ryzyka, takich jak wcześniaki.

Wskazania do terapii metodą NDT-Bobath

opóźnienie rozwoju psychoruchowego;
asymetria ułożeniowa głowy i tułowia;
dysbalans napięcia mięśniowego (hipertonia, hipotonia);
mózgowe porażenie dziecięce (MPD);
zaburzenia integracji sensorycznej;
zespoły genetyczne (np. zespół Downa, zespół Retta);
wcześniactwo i jego następstwa;
przepuklina oponowo-rdzeniowa;
uszkodzenia splotów nerwowych;
zaburzenia o podłożu nerwowo-mięśniowym np. SMA;
zaburzenia karmienia i ssania u niemowląt;
ograniczenia ruchowe po urazach okołoporodowych;
profilaktyka i korekcja nieprawidłowych wzorców ruchowych.

Przeciwwskazania

ostra infekcja w przebiegu z gorączką;
niestabilny stan ogólny dziecka;
świeże urazy kostno-stawowe;
niekontrolowana farmakologicznie padaczka;
stany pooperacyjne wymagające unieruchomienia;
zmiany skórne w obrębie miejsc stymulowanych;
przeciwwskazania kardiologiczne lub pulmonologiczne (np. wady serca w fazie dekompensacji).

Jakie są korzyści terapii NDT-Bobath?

poprawa jakości i płynności ruchu – podczas terapii dziecko uczy się bardziej skoordynowanych i funkcjonalnych ruchów;
redukcja nieprawidłowych wzorców postawy i ruchu – wygaszanie kompensacyjnych mechanizmów ruchowych i kształtowanie prawidłowych strategii posturalno-ruchowych;
zwiększenie kontroli głowy i tułowia – stabilizacja centralnej ciała umożliwia osiągnięcie lepszej kontroli nad ruchem kończyn i ułatwia wykonywanie złożonych czynności ruchowych;
usprawnienie funkcji ręki – normalizacja napięcia mięśniowego i aktywizacja wybranych grup mięśniowych daje większą precyzję ruchów, rozwijając zdolność manipulowania przedmiotami;
poprawa integracji sensorycznej i propriocepcji – dzięki stymulacji układu czucia głębokiego dziecko lepiej odbiera sygnały wysyłane przez ciało, co ułatwia mu orientację w przestrzeni;
stymulacja rozwoju psychospołecznego – proces terapeutyczny aktywizuje rozwój emocjonalny dziecka i buduje jego kompetencje społeczne;
wspomaganie spontanicznej aktywności – terapia motywuje małego pacjenta do samodzielnego eksplorowania otoczenia.

NDT-Bobath a metoda Vojty – podstawowe różnice

W terapii najmłodszych pacjentów powszechne zastosowanie ma zarówno NDT-Bobath, jak i metoda Vojty. Różnice między nimi wynikają przede wszystkim z zastosowania odmiennych technik terapeutycznych. Celem metody NDT-Bobath jest stymulacja prawidłowych wzorców ruchowych podczas codziennych aktywności. Dzięki temu terapia ta uznawana jest za łagodną oraz dostosowaną do możliwości i potrzeb dziecka. Istotą metody Vojty jest zaś torowanie odruchów oraz kształtowanie wzorców ruchowych, zaburzonych wskutek procesów chorobowych bądź nieprawidłowego rozwoju, poprzez uciskanie określonych punktów na ciele. Z uwagi na specyfikę tych działań metoda Vojty może być bardziej wymagająca dla dziecka.